José Canosa López
1954
Háiche na Coruña
unha torre xigante
que data dos tempos
daquel Xerión,
eu como emigrante
marcheime da Cruña
e xuro que a levo no meu corazón.
Adeus Torre da Cruña,
lévote no corazón
marcho para outras terras
e non sei nin como son.
Resplandor que alumbrache
con cariño sen igual
a todos os emigrantes
que te deixamos quedar.
Ai Torre , Torre da Cruña, Torre,
Torre do meu corazón...
Ai Torre, ai Torre,
Ai Torre, Torre da Cruña.
Eu non sei que teñen
as rúas da Cruña,
desde que ensancharon
aqueles Cantóns,
con Copacabana e con
Xoana de Vega,
non che vin no mundo
outra cousa mellor.
Ai Torre, Torre da Cruña, Torre,
Torre do meu corazón...
Ai Torre, ai Torre,
Ai Torre, Torre da Cruña.
Torre do meu corazón...
Ai Torre, ai Torre,
Ai Torre, Torre da Cruña.
Eu non sei que teñen
as rúas da Cruña,
desde que ensancharon
aqueles Cantóns,
con Copacabana e con
Xoana de Vega,
non che vin no mundo
outra cousa mellor.
Ai Torre, Torre da Cruña, Torre,
Torre do meu corazón...
Ai Torre, ai Torre,
Ai Torre, Torre da Cruña.
