Mostrando entradas con la etiqueta Nalgures. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Nalgures. Mostrar todas las entradas

5.4.11

En mi balcón

                                                              En mi balcón,
                                                    la luna se refleja dulcemente.

                                                    En mi balcón,
                                                    las flores se mecen lentamente.
                                                    me embriago en su fragancia.
                                                    
                                                    En mi balcón,
                                                    un redivivo recuerdo dormido.

                                                    En mi balcón...
                                                    un silencio estremecido.

10.4.08

Lévame alí

Lévame alí,
quero engulir o silenzo
de Abu Simbel.
Sentir de novo
as nosas pisadas
no templo de Ramsés,
ser para tí Nefertari
outra vez.
Bicar o vento,
acadar a lúa
na inmensidade
da noite núa.
Baixo as estrelas,
eu canda tí...


Nilo

O tépedo ar
doura os rostros
coma outrora.
As farturentas
terras das ribeiras
resprandecen de vida.
Unha faluca escribe
versos sobor das
vellas augas
do vello pai Nilo.
A miña man
sinte a súa anterga
humidade,
coma tantas outrora.