31.12.08

Feliz Nadal

15.8.08

Te casas Lara



Te casas Lara,
flor de romero,
luna de Orzán.

¡Que viva la novia,
flor de romero
con luz de estrella!

Nardos y jazmines
dejaron los Magos
para la azucena,
hermoso lucero
que Luz tuviera.

Vistes de blanco
brilla en tus ojos
la luna llena,
de ilusionado
nido de amor.

¡Que viva la novia,
flor de romero
con luz de estrella!

Hoy los luceros
salen de día,
y todos quieren
brillos de sol
por asomarse
a tu balcón.

Un caballero en
corcel moderno,
ante tu puerta
se apuesta ya,
para llevarte
ante el altar.

¡Que viva el novio,
junco del Sar,
campo de estrellas!

Diciendo sí
llenos de amor,
mirando lejos,
dejando atrás
el tú, el yo,
para prender
el nuevo fuego
de vuestro hogar.

¡Que vivan los novios,
junco y romero,
bellos luceros
con luz de estrella!

10.4.08

Lévame alí

Lévame alí,
quero engulir o silenzo
de Abu Simbel.
Sentir de novo
as nosas pisadas
no templo de Ramsés,
ser para tí Nefertari
outra vez.
Bicar o vento,
acadar a lúa
na inmensidade
da noite núa.
Baixo as estrelas,
eu canda tí...


Nilo

O tépedo ar
doura os rostros
coma outrora.
As farturentas
terras das ribeiras
resprandecen de vida.
Unha faluca escribe
versos sobor das
vellas augas
do vello pai Nilo.
A miña man
sinte a súa anterga
humidade,
coma tantas outrora.

Colombina



Colombina
Oleo sobre lienzo de Ángela

25.2.08

Lúa entre os carballos


Entre as núas polas

do vello carballo,

asoma a lúa brincadeira

pàra xogar con nós

rebulideira.

Vinde bailar o son da noite,

vinde bailar o son, axiña,

en febreiriño corto

o baile de agosto,

que esta é a noite miña.


Pícara lúa



A Lúa pícara de inverno

quere música festeira,

nesta noite de febreiro

chama aos músicos

da orquestra...

U-lo baile compañeiros?

4.2.08

Donde la tierra mía

Donde la nueva vida
brilla.
Donde el pájaro
anida.
Donde la luz
ilumina.
Donde la esperanza
duerme.
Donde la paz
dormita.
Donde la dulce tierra
antigua,
se puede decir que es mía.

Vento de London Town




O vento frío vén,

laios trae do Big Ben.

O vento frío vén...

de alá do corazón

de London Town.

As sete e dez

As sete e dez,
vai soar o cuarto
na Berenguela.

Meu amor escribe,
todo vai ben...

7/7/05

22.1.08




Tienes nonbre de música

llena de libertad y ternura,

me dices tanto sin palabas,

das sin cansarte por nada,

pero piensan que no hablas,

que ni siquiera me entiendes...

Mentiras

querido bichito mío,

¡cuántos cosas sabes ya

de mis recónditos secretos!

mi pequeñito del alma,

mi muy querido Jazz.

Velo blanco en el Xalo






Tras los cristales
el Xalo viste
un fino velo blanco,
llueve.



Miles de gotas minimas
Invisibles
flotando en el aire
¿Llueve?



No sé si es este momento
siquiera
alcancen el suelo,
mas presiento
la lluvia invisible



¡Huele!

Saúdos de esperanza

Dende o Orzán
as ondas do mar
pérdense no infinito,
o vento peitea
xogando con elas,
os seus cabelos de escume,
á dereita o faro de Hércules
que xa todo ten visto,
saúda ao seu novo compañeiro
color esperanza do Milenio.


Fronte ao Orzán


Nas ondas do Orzán

a lúa rí namorada,

xoga saltando

dunha vaga a outra.

Asubía mainiño

o vento levando

as ondas a bicar

as vellas rochas

da fonda ensenada.


Ven te vin vella Coruña

bicar á noite

ao despedir o día.

Orient

A tí, que vuelas con mi viento
Había una vez un tren
movido con alas de viento
volaba hacia un destino
de romántico ensueño.

En un pequeño vagón
iba yo rumbo a un oriente
exótico y lejano,
soñando aromas,
colores y formas…

Por delante mil aventuras,
en mis eternas nubes,
ya añorando volver,
por ver de nuevo
el ocaso, a los pies
del faro de Hércules.

Coruña


A mis padres,

a Manuela y a Flora


Coruña ciudad sonrisa,
Coruña ciudad de cristal,
Coruña barquito anclado
sobre las bravas olas de Orzán.

De babor a estribor,
de proa a popa

acariciada por vientos firmes

curtida por la salitre,
navegas niña en tu mar.

Ese mar inconfundible

de aroma embriagador

que perfuma tus rincones

de popa a proa,

de estribor a babor.

21.1.08

Morno sol tempraneiro


E nas vellas roseiras de Sésamo,
as vermellas rosas sorrín
ao morno sol tempraneiro do inverno
que está a petar na porta.

Teño mans atadas


I
Teño as miñas mans atadas,
poida ser que ao outro lado vexa
o xeito de desatalas...

16.1.08

Cantarela de maio






Maio, maio,
cariña de rosa,
maio, maio,
vén á miña porta.

Aí ven o maio
lindo e florido,
aí ven o maio
andando miudiño.

Maio, maio
rosiña encarnada,
maio, maio,
leva a namorada.

Aí ven o maio
ven polo camiño,
aí ven o maio
trae ao meu amigo.

Maio, maio
de fortes recendos,
maio, maio,
de amores feitos.

Aí ven o maio,
ven pola ribeira,
aí ven o maio
cantando na festa.

Voa, meu amor




Voa lixeiro amor, voa lixeiro,
chega ata o mar de lenes ondas,
pero dá a volta,
chega ata as nubes de algodón morno,
pero dá a volta,
eu estou a agardar por ti.

Cando chegues aos altos cumios,
saúdes ás estrelas polo seu nome,
e saibas o das flores todas,
dá a volta...
eu estou a agardar por ti.




Una cajita de música
tiene mamá,
gira sonando.

Na - na - na
na - na - na ...

El caballito gira
y galopa,
vueltas va dando.

Ca - ta - ca

ca - ta - ca ...

Vuela caballito blanco.


15.1.08

Resistencia




Xa estamos no inverno,

pero en Sésamo parece renacer a primavera.