31.12.08
15.8.08
Te casas Lara
Te casas Lara,
flor de romero,
luna de Orzán.
¡Que viva la novia,
flor de romero
con luz de estrella!
Nardos y jazmines
dejaron los Magos
para la azucena,
hermoso lucero
que Luz tuviera.
Vistes de blanco
brilla en tus ojos
la luna llena,
de ilusionado
nido de amor.
¡Que viva la novia,
flor de romero
con luz de estrella!
Hoy los luceros
salen de día,
y todos quieren
brillos de sol
por asomarse
a tu balcón.
Un caballero en
corcel moderno,
ante tu puerta
se apuesta ya,
para llevarte
ante el altar.
¡Que viva el novio,
junco del Sar,
campo de estrellas!
Diciendo sí
llenos de amor,
mirando lejos,
dejando atrás
el tú, el yo,
para prender
el nuevo fuego
de vuestro hogar.
¡Que vivan los novios,
junco y romero,
bellos luceros
con luz de estrella!
10.4.08
Lévame alí
Lévame alí,
quero engulir o silenzo
de Abu Simbel.
Sentir de novo
as nosas pisadas
no templo de Ramsés,
ser para tí Nefertari
outra vez.
Bicar o vento,
acadar a lúa
na inmensidade
da noite núa.
Baixo as estrelas,
eu canda tí...
25.2.08
Lúa entre os carballos
Pícara lúa
4.2.08
Donde la tierra mía
Donde la nueva vida
brilla.
Donde el pájaro
anida.
Donde la luz
ilumina.
Donde la esperanza
duerme.
Donde la paz
dormita.
Donde la dulce tierra
antigua,
se puede decir que es mía.
As sete e dez
As sete e dez,
vai soar o cuarto
na Berenguela.
Meu amor escribe,
todo vai ben...
7/7/05
22.1.08
Saúdos de esperanza
Dende o Orzán
as ondas do mar
pérdense no infinito,
o vento peitea
as ondas do mar
pérdense no infinito,
o vento peitea
xogando con elas,
os seus cabelos de escume,
á dereita o faro de Hércules
que xa todo ten visto,
saúda ao seu novo compañeiro
color esperanza do Milenio.
Fronte ao Orzán
Orient
A tí, que vuelas con mi viento
Había una vez un tren
movido con alas de viento
volaba hacia un destino
de romántico ensueño.
En un pequeño vagón
iba yo rumbo a un oriente
exótico y lejano,
soñando aromas,
colores y formas…
de romántico ensueño.
En un pequeño vagón
iba yo rumbo a un oriente
exótico y lejano,
soñando aromas,
colores y formas…
Por delante mil aventuras,
en mis eternas nubes,
ya añorando volver,
por ver de nuevo
el ocaso, a los pies
del faro de Hércules.
Coruña
A mis padres,
a Manuela y a Flora
Coruña ciudad sonrisa,
Coruña ciudad de cristal,
Coruña barquito anclado
sobre las bravas olas de Orzán.
De babor a estribor,
de proa a popa
acariciada por vientos firmes
curtida por la salitre,
navegas niña en tu mar.
Ese mar inconfundible
navegas niña en tu mar.
Ese mar inconfundible
de aroma embriagador
que perfuma tus rincones
de popa a proa,
de estribor a babor.
21.1.08
Morno sol tempraneiro
16.1.08
Cantarela de maio
Maio, maio,
cariña de rosa,
maio, maio,
vén á miña porta.
Aí ven o maio
lindo e florido,
aí ven o maio
andando miudiño.
Maio, maio
rosiña encarnada,
maio, maio,
leva a namorada.
Aí ven o maio
ven polo camiño,
aí ven o maio
trae ao meu amigo.
Maio, maio
de fortes recendos,
maio, maio,
de amores feitos.
Aí ven o maio,
ven pola ribeira,
aí ven o maio
cantando na festa.
cariña de rosa,
maio, maio,
vén á miña porta.
Aí ven o maio
lindo e florido,
aí ven o maio
andando miudiño.
Maio, maio
rosiña encarnada,
maio, maio,
leva a namorada.
Aí ven o maio
ven polo camiño,
aí ven o maio
trae ao meu amigo.
Maio, maio
de fortes recendos,
maio, maio,
de amores feitos.
Aí ven o maio,
ven pola ribeira,
aí ven o maio
cantando na festa.
Voa, meu amor
15.1.08
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





