Hai unha Varsovia antiga, reconstruída, con interesantes monumentos e edificios.
A cadrangular Praza do Mercado, arrodeada de casas multicolores reconstruídas despois da guerra e presidida pola Serea paseamos os visitantes con agrado e ela viven as pombas que alleas ao tempo, andan ao seu.
Á tardiña, estabamos a descansar nun fermoso parque, queriamos ver a lembranza do muro que estaría perto de nós e nono situabamos. Votamos a andar e unhas árbores non querían deixar ver o inesquecible.
Unha primeira ollada doe, mesmo coma unha labazada na alma. Tantas cousas imaxinadas, as lecturas, os documentais, o cine...
Todo está aquí, neste pequeno paseo iniciático, coma un despertador, miro con ollos despertos mesmo na noite, sabía que sentiría esto, o cravo fondamente cravado, que non debe ser arrincado nunca, nunca máis.